Nie wiem doprawdy jak to się stało, że wcześniej nas tu nie było. Na szczęście w kalendarzu pojawiła się Wielkanoc, z którą nie bardzo wiedzieliśmy co zrobić i wybór padł na Kerry.
Killarney National Park poznaliśmy przed rokiem, więc teraz ledwo nań spojrzeliśmy. Po szybkiej kawie i spacerze po miasteczku w ostatnich tej niedzieli promieniach słońca, ruszyliśmy na wycieczkę objazdową szlakiem znanym jako Ring of Kerry.
Kto był, ten wie - zobaczyć Kerry i umrzeć.
Irlandia w pigułce, okraszona tym razem prawdziwie wyspiarską aurą. Rozległe przestrzenie, wody te małe i te ogromne, wreszcie góry, nie ustępujące w swym uroku Tatrom.
Przejażdżka Gap of Dunloe stała się jedną z przygód życia - mojego jako kierowcy i z pewnością życia naszej niebieskiej rakiety. Droga nadawała się raczej dla mułów, a przy każdej próbie opuszczenia auta wiatr zawzięcie starał się urwać mu drzwi, czyniąc przy tym wewnątrz niebotyczny bałagan.
Przetrwaliśmy niewygody, a do domu wróciliśmy nasyceni wrażeniami, osmagani wiatrem, zmęczeni, ale przez chwilę bardzo, bardzo szczęśliwi. Następna wyprawa w tamte rejony latem. Czeka na nas Carrauntoohill.
o tej porze roku Mcgillycuddy's Reeks z daleka to prawie Alpy ;)
kolorowa uliczka w Killarney
u wrót Ring of Kerry
gdzieś na samym końcu Irandii...
jedno z killarnieńskich jezior
już wiem, że się daje i na takiej drodze ;-)
to tylko jedna z napotkanych przy drodze skorupek
mała woda, ale za to jaka wartka
Ladies View - w dole i za mgłą - Killarney National Park
droga do Black Valley
z Black Valley już prosto (?) do Gap of Dunloe
Gap of Dunloe - start!
surowe skały, jeziora i huczący wicher - Gap of Dunloe
niebieska rakieta aż przystanęła z wrażenia: niebezpieczny zakręt? tutaj?? Niemożliwe! ;-)
